Who's Online

Έχουμε 12 επισκέπτες συνδεδεμένους

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Το LPG (αγγ. – Liquefied Petroleum Gas – υγροποιημένο αέριο πετρελαίου) είναι το μείγμα από το προπάνιο (C3H8) και βουτάνιο (C4H10), το οποίο χρησιμοποιείται ως ψυκτικό μέσο στα ψυγεία και καταψύκτες και επίσης ως προωθητικό αεροζόλ (αναφορικά με τη μικρότερη βλαπτικότητα για το στρώμα του όζοντος). Την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιείται επίσης ως καύσιμο για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό διείσδυσής του στην αυτοκίνηση.

Οι ιδιότητες του LPG παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον κατατάσσοντάς το στα πιο καθαρά καύσιμα, αλλά με πολύ υψηλή απόδοση. Είναι άοσμο και άχρωμο, του προσδίδονται όμως κάποιες ουσίες όσμωσης, προκειμένου να γίνεται αντιληπτή η όποια πιθανή διαρροή του. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε οκτάνια (άνω των 110). Έχει υψηλότερη θερμοκρασία ανάφλεξης από τη βενζίνη, 450-510ο C (έναντι 257ο C). Το υγραέριο LPG δεν περιέχει μόλυβδο. To μεγάλο όμως πλεονέκτημά του είναι ότι διαθέτει χαμηλή περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα, κάτι που το κατατάσσει στα λιγότερο ρυπογόνα καύσιμα.

Το LPG αποθηκεύεται σε υγρή κατάσταση, αλλά χρησιμοποιείται σε πτητική κατάσταση μετά από εξάτμιση. Λόγο υγροποίησης μεγαλώνει η πυκνότητα της συσσωρευμένης ενεργείας, γεγονός που έχει μεγάλη σημασία στην περίπτωση της χρήσης του υγραερίου στους κινητήρες αυτοκινήτων (από 1 λίτρο γκάζι στην υγρά κατάσταση έχουμε 260 λίτρα γκάζι στη πτητική κατάσταση).

Το LPG συμπιέζεται και αποθηκεύεται στην υγρή κατάσταση κυρίως για την πιο εύκολη αποθήκευση και μεταφορά. Δεν χάνει και δεν αλλάζει με τον καιρό τις ιδιότητές του και δεν μεταβάλλεται η κατάστασή του. Μπορεί να αποθηκεύεται για πολύ καιρό χωρίς να χάσει την αποδοτικότητα και την ποιότητά του. Ο αριθμός οκτανίων στο γκάζι είναι καλύτερος από τον αριθμό στη βενζίνη ή στο πετρέλαιο ντίζελ. Αυτό εξαρτάται από το ποσοστό του προπανίου και βουτανίου, και είναι μεταξύ 90 και 110 οκτανίων.

Το LPG αποθηκεύεται σε υγρή μορφή (υγρή φάση), σε υψηλή πίεση, στην ειδική δεξαμενή, η οποία εγκαθίσταται στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου. Από εκεί, το καύσιμο οδηγείται μέσω ειδικού σωλήνα, στο ρυθμιστή πίεσης του συστήματος/εξαεριωτή, ο οποίος τοποθετείται στο χώρο του κινητήρα (4). Το εξάρτημα αυτό, που είναι γνωστό κι ως «πνεύμονας», υποβιβάζει την πίεση του καυσίμου, ενώ παράλληλα, συνδεδεμένο με το κύκλωμα ψύξης του κινητήρα (ζεστό νερό), αναλαμβάνει την αεριοποίηση του υγραερίου (πέρασμα σε αέρια φάση). Στη συνέχεια, το αέριο πια καύσιμο, οδηγούμενο από σωλήνα, περνάει μέσα από φίλτρο, κι από εκεί στη «μπεκιέρα» (3 και 5). Στο σύστημα εγκαθίσταται ένας εγκέφαλος (1), ο οποίος συνεργάζεται με τη μπεκιέρα για την «έγχυση» καυσίμου στον κινητήρα. Κατά τη λειτουργία του συστήματος, η λειτουργία του βασικού εγκεφάλου του συστήματος βενζίνης, παρακάμπτεται. Είτε αυτόματα είτε χειροκίνητα από τον οδηγό του οχήματος.

Οι παλαιότερες (παράνομες στην Ελλάδα πριν το 1999) εφαρμογές υγραεριοκίνησης, κυρίως με εφαρμογές προπανίου, σε επαγγελματικά οχήματα (ταξί κλπ) δημιούργησε την πρώτη γενιά συστημάτων υγραεριοκίνησης που χαρακτηρίζεται από την ευθεία έκχυση του καυσίμου στο καρμπιρατέρ του οχήματος. Η μέθοδος αυτή, αν και απλή και φτηνή στην εγκατάστασή της, συνοδεύεται από πολλά μειονεκτήματα που εντοπίζονται κυρίως στην χαμηλή ασφάλεια των συστημάτων και στην σχετικά χαμηλή απόδοση του τελικού συστήματος. Η πρώτη αυτή γενιά υγραεριοκίνησης, αν και συνεχίζει να τυγχάνει εφαρμογής μετά από συνεχείς βελτιώσεις της, τείνει να καταργηθεί μιας και εφαρμόζεται μόνο σε πολύ παλαιού τύπου αυτοκίνητα (αυτοκίνητα χωρίς σύστημα injection).

H εξέλιξη των συστημάτων injection των αυτοκινήτων οδήγησε και στην ανάλογη εξέλιξη των ηλεκτρονικών του συστήματος υγραεριοκίνησης (εγκεφάλου). Έτσι σήμερα διατίθενται και στην Ελληνική αγορά ανάλογες γενιές συστημάτων, που αντιστοιχούν στην ανάλογη τεχνολογία ψεκασμού που εφαρμόζεται σε κάθε τύπο σύγχρονου αυτοκινήτου. Στα νέου τύπου συστήματα κίνησης με υγραέριο, η εναλλαγή καυσίμου γίνεται είτε αυτόματα (με προτεραιότητα στο LPG), είτε σύμφωνα με τη βούληση του οδηγού. Ωστόσο, για να διασφαλιστεί η αέρια φάση στο καύσιμο, η εκκίνηση του κινητήρα, γίνεται πάντα με τη βενζίνη, ώστε να επιτύχει ο πνεύμονας την απαραίτητη προθέρμανση του υγραερίου.

Στο πέρας της διαδικασίας τοποθέτησης του συστήματος υγραεριοκίνησης (ΚΙΤ), γίνεται προγραμματισμός του πρόσθετου εγκεφάλου κι ακολουθεί σειρά δοκιμών του συστήματος και ρυθμίσεις, ώστε να επιτευχθεί η σωστή και αποδοτική του λειτουργία καθώς και έλεγχος των βαλβίδων ασφάλειας του συστήματος αποθήκευσης/διανομής του LPG σε συνθήκες ηρεμίας και πίεσης.